tag:blogger.com,1999:blog-306921762012-02-01T01:41:36.144-08:00Het is niet en nooit genoegDoor Brussel fietsen scherpt mijn zintuigen. De stad doet mijn hart harder slaan, mijn bloed stroomt sneller. Mijn gedachten gaan wild tekeer. Het resultaat van mijn Brussel verslaving lees je hier.Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.comBlogger111100tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-65412116714037279952010-05-31T09:31:00.000-07:002010-05-31T14:48:07.649-07:00Bart en BrusselBart De Wever heeft geen idee wat hij met de hoofdstad aanmoet, maar hij weet één ding: Brussel is hem geen burgeroorlog waard. Je denkt: is hier dan serieus over vergaderd? Zijn er lijstjes opgesteld met pro en contra’s? Of is ergens tussen pot en pint, na een lange nacht op café, beslist: “Brussel, burgeroorlog? Hmm, toch maar niet.”
“Wat met Brussel, eens België tot een confederale brij Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-43618786824244509452010-05-15T08:39:00.000-07:002010-05-16T14:07:20.631-07:00Ieder zijn helHumo maakt graag lijstjes. Vorige week polste het weekblad enkele prominente politici naar hun mening over de verkiezingen (politieke situatie). Ook Urbanus (tot nader order geen wit konijn, maar wat niet is kan nog komen) mocht iets zeggen. Vlaanderens sympathiekste komiek maakte zijn borst nat:
“Ik haat Brussel: die stad is waarschijnlijk de hel voor zondaars van andere planeten”.
Nou. Die Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152116779973277542006-10-02T09:25:00.000-07:002010-05-15T12:12:31.933-07:00Met getrokken karretjes aan de kassa
Samenleven in de stad
Een drukke zaterdag in de Hema. Een lange rij aan de kassa. Iedereen wacht geduldig zijn beurt af. Plots duikt een mooie jonge vrouw op. Ze loopt parmantig de ganse rij voorbij en wendt zich tot de eerste kassa die vrij komt. De winkeljuffrouw trekt onverschillig haar schouders op en rekent af. De vrouw steekt net haar boodschappen weg Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152264923617379362006-09-28T02:31:00.000-07:002010-05-15T12:13:56.915-07:00Tolerant?
Leven in een multiculturele stad
Op mijn plein loopt een vreemde man rond. Een plein-gek. Helemaal alleen tussen mensen vol plein-vrees. Ik maak steeds een praatje met hem. Hij heet Paul, maar vergeet altijd opnieuw wie ik ben. Hij is regisseur en brengt clowns op de planken. Droevige clowns. “Jij kijkt vanavond toch naar Arté?”, vraagt hij me, “Ze zenden een stuk van mij uit”. Soms Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152204887530987412006-09-17T09:49:00.000-07:002010-05-15T12:12:06.591-07:00Taalvrijheid: spreken met wie je wilHet Frans is een prachtige taal. Elegant. Rokerig. Gewichtig en geil à la fois. Soms benepen, dan weer opzwepend. Ik spreek haar graag want vloeiend. Met Parijse allures en de nodige Antwerpse jàre. Achter deze passie gaat geen mysterie noch een taalbad in Spa schuil. Wel vijf jaar een Frans lief. Twee jaar flaneren in de lichtstad. En vele avonden met Brel.
Maar het Nederlands blijft mijn Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152203829689106172006-09-09T09:35:00.000-07:002010-05-15T12:14:24.836-07:00Alleen op de wereld Eenzaamheid in Brussel
Dankzij Babbelut, een praatcafé voor anderstaligen die hun Nederlands willen oefenen, leer ik mensen kennen met de meest uiteenlopende achtergronden en origines. Babbelut verlegt mijn grenzen. Ik zit met de ganse wereld aan tafel, van Peru tot Kazachstan.
Babbelut staat open voor iedereen, maar toch vind je er betrekkelijk weinig francophones de soucheAnshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152172995650208712006-09-04T01:00:00.000-07:002010-05-15T12:15:05.820-07:00Bitch of Bimbo? Feminisme vandaag: de vrijheid om te kiezen
Op een ochtend strompelde ik, geeuwend, de trap van mijn werk op. Een vrouw van een jaar of 50 sprak me aan. Ze organiseerde samen met enkele "gezelinnen" een reeks culturele activiteiten rond "vrouw zijn", die o.a. plaatsvonden in het theater onder mijn bureau. Of ik wel kan lopen op die hoge hakken? En of ik het niet erg vond me als Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152178335266202232006-08-14T02:26:00.000-07:002010-05-15T12:11:25.146-07:00Mijn fiets, mijn vrijheid Koning auto moet onttroond worden
Ik ben hip. Ik fiets. Naar het werk, naar de winkel, naar café. En fietsen in Brussel is hipper dan ooit. Zo las ik in de krant dat het aantal fietsers in één jaar tijd met de helft is gestegen. Ook het merendeel van mijn vrienden heeft geen auto. Nergens voor nodig. Alleen maar tijd- en geldverspilling. Als je in de stad leeft, werkt Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152267864409587752006-07-07T03:23:00.000-07:002010-05-15T12:17:53.756-07:00Brussel-Parijs: 1u25 Twee werelden, één stad: de groeiende dualisering
Parijs is de mooiste stad ter wereld. De enige stad waarin je werkelijk kan flaneren op boulevards de naam waardig. Ik mag graag doelloos door haar straten dwalen en telkens weer overweldigd worden bij het zien van zoveel schoonheid. Vooral bij het vallen van de avond. Wanneer de brasseries en de bruggen oplichten uit het Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152264620239651122006-07-03T02:27:00.000-07:002010-05-15T12:10:47.265-07:00
Bruxelles capitale, Paris province Brussel als hoofdstad van Europa
(…), het is mijn plan, mijn nieuw plan voor Brussel als hoofdstad, hoofdstad van Europa. Komaan, Brussel! Sta op! Word de hoofdstad van de wereld en moge Parijs in uw ogen niet meer zijn dan een provinciestad.” (Citaat uit “Bruxelles capitale, Paris Province” geschreven door Antoine Wiertz in 1840).
Deze profetische woorden kanAnshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30692176.post-1152789143419749242006-07-02T04:09:00.000-07:002010-05-15T12:19:07.906-07:00Stadsmeisje
Waarom ik zoveel van de stad hou
In de zomer van 1999 reisde ik met een vriendin door Marokko. Twee grote blonde meisjes zonder al te veel reiservaring, maar oh zo tolerant en multicultureel. Twee weken en honderden al te gretige handen later konden we geen man meer zien. In Marrakesh sliepen we, zoals in alle steden, op het platte dak van een hotel. En toen zag ik hem. Mijn Anshttp://www.blogger.com/profile/09306992854751375046noreply@blogger.com2